WaNTéD
04.07.08, 10:15
Eşzamansız Aktarım Modu (İngilizce: Asynchronous Transfer Mode,
ATM), verileri, 53 byte sabit büyüklüğünde hücreler halinde ileten bir
ağ tekniğidir. Veri iletimi için paket anahtarlamanın bir türü
sayılabilecek bir yöntem olan hücre aktarımı (İngilizce: cell relay)
tekniğini kullanır. Bu teknik sanal devreler oluşturarak devre
anahtarlamanın avantajlarından da faydalanır.
gelişimi
ATM, broadband ISDN'nin 1970'li ve 1980'li yıllarda gelişiminde
yeralmış bir teknolojidir. Teknik olarak paket anahtarlamanın
(İngilizce acket switching) evrimleşmiş bir hali olarak düşünülebilir.
Beklenilenin aksine yerel ağlarda kullanımı kısıtlı kalmış,
günümüzde daha çok iletişim ve bilgisayar ağları arasında hızlı
omurga (İngilizce: backbone) yapıları oluşturmak için kullanılır
olmuştur.
Özellikleri
ATM ile yüksek veri işleme/iletme hızları elde edilebilir. En çok
kullanılan standart hızlar, 155 Mbps (HDTV için) ve 622 Mbps dir ve,
10 Gbps hızlara kadar da çıkılabilmiştir (1996 sonu itibariyle). ATM
ağlarının üstün hız performansı yöneltmenin donanım tabanlı
gerçekleşmesinden, paketlerin de sabit büyüklükte ve küçük
olmasından kaynaklanmaktadır. Sabit büyüklükteki kısa paketleri
donanım ile anahtarlamak (İngilizce: switching) değişken
büyüklükteki paketleri yazılım ile yöneltmekten çok daha hızlıdır
(mesela IP paketleri). Ayrıca paketler küçük olmaları sebebiyle bant
genişliğini uzun süre işgal etmezler. Bu tür veri alış verişi sırasında
anahtarlama/yöneltme yapan ağ donımlarına ATM anahtarı adı
verilir.
ATM, B-ISDN protokolünün temel öğelerindendir.
Çalışma Şekli
ATM ağları bağlantı kaynaklı olduklarından, taraflaradan biri veri
iletişimini başlatmak için önce bir bağlantı kurulum paketi gönderir.
Kurulum paketi geçtiği ATM anahtarlarına bağlantının varlığı ve
ihtiyaç duyduğu kaynaklar hakkında bilginin kaydolmasını sağlar.
Bu bağlatıya sanal devre yol bilgisine de sanal yol adı verilir.
Bağlantıya duyulan ihtiyaç geçici değilse, bilgiler devamlı olarak
anahtarlama tablolarında saklı tutulur. Bu tür devamlı bağlatılara
kalıcı sanal devre denir. Her bağlantının sadece kendine ait bir kimlik
bilgisi vardır.
Bağlantı kurulduğunda her iki taraftan biri veri göndermeye
başlayabilir. Veriler 5 byte başlık ve 48 byte bilgi olmak üzere 53
bytelık hücrelere dönüştürülürler. Başlık, bağlantı kimliğini de
içerdiğinden, ATM anahtarları gelen hücreleri ne tarafa iletmeleri
gerektiğini bilirler. Bu yüzden bütün hücreler aynı yolu takip
ederler. Her ne kadar hücreler belli bır sırayı takip etseler de,
hücrelerin hedefe varıp varmadığı genelde kontrol edilmez.
ATM, daha çok donanım tabanlı olmasına rağmen OSI Modelinin 1., 2.
ve 3. katmanları ile karşılaştırılabilir tanımlamalar içerir. Bunlar
Fiziksel Katman, ATM katmanı ve ATM Uyum Katmanı olarak
adlandırılırlar.
ATM), verileri, 53 byte sabit büyüklüğünde hücreler halinde ileten bir
ağ tekniğidir. Veri iletimi için paket anahtarlamanın bir türü
sayılabilecek bir yöntem olan hücre aktarımı (İngilizce: cell relay)
tekniğini kullanır. Bu teknik sanal devreler oluşturarak devre
anahtarlamanın avantajlarından da faydalanır.
gelişimi
ATM, broadband ISDN'nin 1970'li ve 1980'li yıllarda gelişiminde
yeralmış bir teknolojidir. Teknik olarak paket anahtarlamanın
(İngilizce acket switching) evrimleşmiş bir hali olarak düşünülebilir.
Beklenilenin aksine yerel ağlarda kullanımı kısıtlı kalmış,
günümüzde daha çok iletişim ve bilgisayar ağları arasında hızlı
omurga (İngilizce: backbone) yapıları oluşturmak için kullanılır
olmuştur.
Özellikleri
ATM ile yüksek veri işleme/iletme hızları elde edilebilir. En çok
kullanılan standart hızlar, 155 Mbps (HDTV için) ve 622 Mbps dir ve,
10 Gbps hızlara kadar da çıkılabilmiştir (1996 sonu itibariyle). ATM
ağlarının üstün hız performansı yöneltmenin donanım tabanlı
gerçekleşmesinden, paketlerin de sabit büyüklükte ve küçük
olmasından kaynaklanmaktadır. Sabit büyüklükteki kısa paketleri
donanım ile anahtarlamak (İngilizce: switching) değişken
büyüklükteki paketleri yazılım ile yöneltmekten çok daha hızlıdır
(mesela IP paketleri). Ayrıca paketler küçük olmaları sebebiyle bant
genişliğini uzun süre işgal etmezler. Bu tür veri alış verişi sırasında
anahtarlama/yöneltme yapan ağ donımlarına ATM anahtarı adı
verilir.
ATM, B-ISDN protokolünün temel öğelerindendir.
Çalışma Şekli
ATM ağları bağlantı kaynaklı olduklarından, taraflaradan biri veri
iletişimini başlatmak için önce bir bağlantı kurulum paketi gönderir.
Kurulum paketi geçtiği ATM anahtarlarına bağlantının varlığı ve
ihtiyaç duyduğu kaynaklar hakkında bilginin kaydolmasını sağlar.
Bu bağlatıya sanal devre yol bilgisine de sanal yol adı verilir.
Bağlantıya duyulan ihtiyaç geçici değilse, bilgiler devamlı olarak
anahtarlama tablolarında saklı tutulur. Bu tür devamlı bağlatılara
kalıcı sanal devre denir. Her bağlantının sadece kendine ait bir kimlik
bilgisi vardır.
Bağlantı kurulduğunda her iki taraftan biri veri göndermeye
başlayabilir. Veriler 5 byte başlık ve 48 byte bilgi olmak üzere 53
bytelık hücrelere dönüştürülürler. Başlık, bağlantı kimliğini de
içerdiğinden, ATM anahtarları gelen hücreleri ne tarafa iletmeleri
gerektiğini bilirler. Bu yüzden bütün hücreler aynı yolu takip
ederler. Her ne kadar hücreler belli bır sırayı takip etseler de,
hücrelerin hedefe varıp varmadığı genelde kontrol edilmez.
ATM, daha çok donanım tabanlı olmasına rağmen OSI Modelinin 1., 2.
ve 3. katmanları ile karşılaştırılabilir tanımlamalar içerir. Bunlar
Fiziksel Katman, ATM katmanı ve ATM Uyum Katmanı olarak
adlandırılırlar.